Εν όψει της πανθολογούμενης πολλαπλής κρίσης, που διέρχεται η χώρα μας, με το παρόν άρθρο μου, θα ήθελα να σημειώσω , χωρίς βέβαια να κομίζω γλαύκα στην Αθήνα,  την συμβολή  των πολιτικών μας κομμάτων και του τρόπου λειτουργίας τους, στην κρίση και την κατάρρευση, του πολιτικού μας συστήματος ,που αδυνατεί να επιλύσει και να προωθήσει τα  προβλήματα του έθνους και του λαού.
    Η  Κρίσης βέβαια  αυτή  δεν αποτελεί  μοναδικό  φαινόμενο  της x.ώρας μας, γιατί έχει παρουσιαστεί  η παρουσιάζεται και σε άλλες χώρες, κι αν ανατρέξουμε στην προπολεμική περίοδο  της Ευρώπης  θα δούμε ότι  η  κρίσης αυτή  οδήγησε στην αναρχία  και τελικά  στο  φασισμό ,σε δικτατορίες  και  στον  ολοκληρωτισμό

Το Σύνταγμα της χώρας  μας  αποτελεί ως γνωστόν, εν σπέρματι η εν δυνάμει τον πυρήνα, ο οποίος ρυθμίζει , όλες τις εκδηλώσεις και εκφάνσεις της ζωής  μας, και προσδιορίζει, με τις προβλέψεις του, τη μορφή και το περιεχόμενο του πολιτεύματος, μέσω του οποίου κατοχυρώνεται ή διασφαλίζεται  το πάγιο νομικό μας σύστημα  και  η  λειτουργία του, ενώ παράλληλα διαμορφώνει, τις πάγιες κοινωνικές δομές, τους κανόνες, τις αρχές και  τις αξίες, και τέλος  τη ρύθμιση ή ανάπτυξη των μεταξύ τους σχέσεων  ή τις μεταξύ αυτών και του Κράτους .
Το Σύνταγμα της χώρας μας, προβλέπει ακόμη την νόμιμη αναθεώρηση του, σύμφωνα και έπειτα από την  τήρηση μιας ειδικής διαδικασίας, ώστε με αυτόν τον τρόπο, να μην κινδυνεύει ή ειρηνική κοινωνική μας συμβίωσης και  κατ΄ουσία να μην  διαταράσσεται «η ηγετική τάξη της χώρας και η αναπαραγωγή της» δηλ. το πολιτικό κατεστημένο με όλες τις αποχρώσεις του .

Με βαθύ  αίσθημα ιστορικής ευθύνης, για τον κίνδυνο που διέρχεται η Πατρίδα μας 

Εμείς οι απλοί Έλληνες πολίτες, επιστήμονες, άνθρωποι των γραμμάτων και της τέχνης, στρατιωτικοί, καθηγητές, πολιτικοί στοχαστές, υπάλληλοι, έμποροι, επαγγελματίες,  βιοτέχνες και βιοπαλαιστές,  σπουδαστές και φοιτητές,  εργάτες της γης, της θάλασσας και του αέρα, συνταξιούχοι κάθε κατηγορίας   αλλά και άνεργοι, με μια λέξη ο  λαός της έντιμης  Ελλάδας , που εργάζεται, αγωνίζεται, και μοχθεί, για επιβίωση,  αλλά  και για  να εκπληρώνει τα καθήκοντά του απέναντι  στην πατρίδα, ακόμη και με θυσία της ζωής του ,όταν οι καιροί το απαιτούν,  δ ι α κ η ρ ύ σ ο υ μ ε  , με οργή και αγανάκτηση, στο  Πανελλήνιο, την υποκρισία, την κυνικότητα,  την απάτη, την ανεπάρκεια και ανικανότητα,  τη  διαφθορά και τη σαπίλα  της κομματικής πολιτικής  ηγεσίας μας, η οποία  διάβρωσε  ολόκληρο το κοινωνικοπολιτικό μας σύστημα, κατά  παράβαση της εντολής του  λαού και εναντίον πολλές φορές των συμφερόντων του έθνους και του λαού και καθαρά ιδιοτελείς  λόγους  δηλ. παράνομου, ανήθικου και αδικαιολόγητου πλουτισμού και  αναξιοκρατικής κοινωνικής η πολιτικής ανάδειξης κτλ. με αποτέλεσμα να οδηγήσει  τη χώρα,  στη γενική κρίση, στην κηδεμονία  του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε  και στην απώλεια η μείωση σημαντικού τομέα της εθνικής μας κυριαρχίας, για αυτό,